กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 ขอบคุณนะที่ไม่ได้ทิ้งฉันไป
หลังอาหารเย็น ทุกคนยังคงพักผ่อนอยู่ในบ้าน เพราะข้างนอกร้อนเหลือเกิน อากาศช่วงปลายเดือนมิถุนายนในฤดูร้อนทำให้รู้สึกหายใจไม่ออก
เผยลั่วกลับห้องไปงีบหลับตอนกลางวัน ทันทีที่เขาล้มตัวลงนอน ลู่หลัวจือก็เคาะประตูห้องของเขา
“เฮ้ เข้าไปหน่อยได้ไหม?”
เธอยื่นหน้าผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มไว้ แล้วถามเขาด้วยรอยยิ้ม
“ได้สิ”
เผยลั่วลุกจากเตียง เขามั่นใจว่าที่เธอเข้ามาต้องมีธุระกับเขาแน่
“คุณมาหาผมใช่ไหม?”
“ใช่แล้ว ฉันมาหาคุณนั่นแหละ”
หลังจากลู่หลัวจือเดินเข้ามาในห้อง เธอก็ยื่นแก้วหยางจือกันลู่ที่เธอทำเองให้เขา