กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 259 ร้องไห้อย่างอดกลั้นและโศกเศร้า
“อ้าว ทำไมพวกคุณมาอยู่ที่นี่กันหมดเลยล่ะ?”
เสียงของลู่หลัวจือดึงสติของทุกคนที่อยู่หน้าห้องฉุกเฉินกลับมา
พวกเขาหันขวับไปมองทางประตูห้องฉุกเฉินพร้อมเพรียงกัน เห็นลู่หลัวจือนั่งอยู่บนรถเข็นโดยมีพยาบาลเข็นออกมา
ใบหน้าของเธอไร้สีเลือด แขนซ้ายข้างที่บาดเจ็บถูกพันด้วยผ้าก๊อซและผ้าพันแผลรอบแล้วรอบเล่า ทั้งตัวดูอ่อนแออยู่บ้าง
คนกลุ่มนั้นที่อยู่นอกประตูกรูเข้าไปหากันอย่างรวดเร็ว
“พี่สาว พี่ทำฉันตกใจแทบตาย”
ลู่หมิงสือในฐานะน้องชายพุ่งเข้าไปเป็นคนแรก เขามองแขนข้างนั้นที่ถูกพันแน่นหนา เสื้อผ้ายังเปรอะคราบเลือดที่แห้งกรังไปไม่น้อยจนขอบตาแดงเรื่อ
“พี่ คงเจ็บมากใช่ไหม?”
เขาไม่กล้าแตะเธอแม้แต่น้อย ด้วยกลัวว่าจะทำให้เธอเจ็บยิ่งขึ้น