กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 ถูกแทงบาดเจ็บ
ลู่หลัวจือฟังบทสนทนาของพวกเขาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอออกไปเองค่ะ ก่อนจะออกจากบ้าน เธอยังนั่งเล่นอยู่ในสวนคนเดียวดี ๆ อยู่เลย ฉันก็เลยไปทำงาน พอหันกลับมาอีกที คุณนายผู้เฒ่าก็ออกไปเองแล้วค่ะ”
มาถึงขั้นนี้แล้ว พูดอะไรไปมากความก็ไม่มีประโยชน์ ท่านผู้เฒ่าอิงวางสายโทรศัพท์มือถือ แล้วหมุนตัวจะออกไปดูด้วยตัวเอง
ไปดูว่ายายแก่นั่นมาถึงหรือยัง
“คุณปู่คะ ฉันไปด้วยค่ะ”
ลู่หลัวจือไม่วางใจให้เขาไปคนเดียว จึงเดินตามออกไปเป็นเพื่อน
เมื่อมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ ลู่หลัวจือกับท่านผู้เฒ่าอิงก็มองซ้ายมองขวา ดูว่ามีเงาร่างของคุณนายผู้เฒ่าอิงหรือไม่
ท่านผู้เฒ่าอิงรู้สึกกังวลอยู่บ้างจริง ๆ จึงเดินนำออกไปอีกสองสามก้าว
“พวกเราไปดูทางนั้นกันเถอะ”