กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 อย่าร้องไห้เลย เจ้าขี้แย
เช้าตรู่
ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร
อิงซังโหรวตื่นขึ้นมาจากฤทธิ์ยา
พอลืมตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ส่วนแม่ของเธอนอนหลับอยู่บนเก้าอี้ปรับเอนข้างเตียง
ลู่หมิงสือ
ชื่อนี้ดังก้องขึ้นมาในหัวทันที
เธอตกใจจนใจหายวาบ รีบเลิกผ้าห่มลงจากเตียงแล้ววิ่งเท้าเปล่าออกจากห้องพักผู้ป่วยไป
ฝีเท้าของเธอแผ่วเบา จึงไม่ได้ปลุกเซิ่งซวงที่กำลังหลับใหลอยู่ให้ตื่นขึ้นมา
พอออกจากห้องพักผู้ป่วย เธอก็เหลือบไปเห็นห้องของลู่หมิงสืออยู่ฝั่งตรงข้ามทันที