กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 135 ถ้าไม่พูดจะต้องถูกยิงเป้า
"ตึกนี้แหละ" ไช่ตงเหมยเดินมาถึงหน้าตึกหลังหนึ่ง เธอหยุดฝีเท้าแล้วชี้ไปยังตึกแถวเก่าตรงหน้าซึ่งดูไม่ต่างอะไรกับตึกข้างเคียง
ไช่ตงเหมยรู้แค่ว่าจางซิ่วซิ่วพักอยู่ในตึกนี้ เพราะบ้านของเธออยู่ตึกถัดไป จึงเคยเห็นจางซิ่วซิ่วเดินเข้าออกตึกนี้อยู่บ่อยๆ
หรงจิ่งเฉินมองสำรวจตึกแถวตรงหน้า แต่ละชั้นมีคนอาศัยอยู่หลายครอบครัว ผู้คนพลุกพล่าน การตามหาคนจึงไม่สะดวกนัก
"พวกเราแยกย้ายกันไปเคาะประตูถามดู" หรงจิ่งเฉินหันไปบอกอวี๋เจี้ยนกั๋ว ก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าไปในตัวตึก
ภายในตึกค่อนข้างมืด โถงทางเดินก็แคบเพราะชาวบ้านเอาข้าวของออกมาวางเกะกะ ทำให้เดินสวนกันลำบาก