กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 แฟนหนุ่มเจ้าเล่ห์เพทุบาย
"ไม่กินแล้ว" หรงจิ่งเฉินอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จึงไม่มีกะจิตกะใจจะกินผลไม้
"อ๋อ งั้นฉันกินคนเดียวนะ"
เย่มู่ชีคิดว่าปกติหรงจิ่งเฉินก็ไม่ค่อยชอบกินผลไม้อยู่แล้ว พอเห็นเขาไม่กิน เธอจึงวางชามผลไม้ไว้บนตัก นั่งกอดชามกินคนเดียวเพลินๆ
"ดึกมากแล้ว เราไปนอนกันเถอะ" ผ่านไปครู่หนึ่ง หรงจิ่งเฉินก็เอื้อมมือมาหยิบชามผลไม้ไปจากมือเธอ
ตอนนอนหรงจิ่งเฉินก็ยังไม่ยอมใส่เสื้อ เย่มู่ชีมุดเข้าไปซุกในอ้อมกอดเขาอย่างเคยชิน ทุกส่วนที่ร่างกายสัมผัสกันล้วนอบอุ่นไปหมด ทั้งที่นั่งเปลือยท่อนบนอยู่ข้างนอกตั้งนาน แต่เธอกลับรู้สึกว่าตัวเขาอุ่นกว่ามือของเธอเสียอีก