กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 ผมเห็นใจเธอมากพอแล้ว
หรงจิ่งเฉินนิ่งเงียบไม่ตอบโต้ แต่ในสายตาของอวี๋เจี้ยนกั๋ว ท่าทางแบบนี้ไม่ต่างอะไรกับการยอมรับกลายๆ
"จริงด้วยสินะ ฉันว่าแล้วเชียวว่าทำไมเช้านี้ดูแปลกๆ" อวี๋เจี้ยนกั๋วพูดพลางตบไหล่หรงจิ่งเฉินเบาๆ เป็นเชิงปลอบใจ
เมื่อเทียบกับเมื่อวาน ท่าทีของหรงจิ่งเฉินตอนเจอหน้าเขามันผิดปกติไปจริงๆ ขนาดปิ่นโตข้าวเขายังไม่รีบคว้าไปซ่อนเหมือนเคย
"นายยังหนุ่มยังแน่น ฉันเข้าใจดีว่าความต้องการมันสูงเป็นธรรมดา แต่เสี่ยวเย่เธอก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ บอบบาง นายก็ต้องรู้จักเห็นอกเห็นใจเธอบ้างสิ..."
ในฐานะคนอาบน้ำร้อนมาก่อน อวี๋เจี้ยนกั๋วเข้าใจหัวอกนี้เป็นอย่างดี