กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 งั้นผมยังเป็นผู้ชายเฮงซวยอยู่ไหม
เช้าวันรุ่งขึ้น หรงจิ่งเฉินมาเคาะประตูปลุกเย่มู่ชีตามเวลาเช่นเคย
เย่มู่ชีวางเท้าลงบนพื้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ เท้าไม่ค่อยเจ็บแล้วจริงๆ แถมรอยบวมแดงตรงข้อเท้าก็ยุบลงไปตั้งเยอะ
"ความทรมานเมื่อคืนไม่เสียเปล่าจริงๆ" ปกติเย่มู่ชีก็ไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น นอนหลับตื่นหนึ่งก็ลืมหมดแล้ว ตอนนี้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเปิดประตูห้องออกมา
พอเปิดประตูก็ชนเข้ากับหรงจิ่งเฉินที่เพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จพอดี พอนึกถึงตอนนวดเท้าเมื่อคืนที่เธอด่าเขาไปสารพัด ก็อดรู้สึกผิดนิดๆ ไม่ได้
วันนี้ข้อเท้าของเธอเป็นเครื่องพิสูจน์แล้วว่าเมื่อคืนหรงจิ่งเฉินไม่ได้โกหก มีแต่นวดให้ถึงที่เท่านั้นถึงจะหายเร็ว!