กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 เงินที่ควรเก็บก็ต้องเก็บ
หลินจื่อหัวเดินควงกุญแจรถกลับเข้ากองทัพพลางผิวปากอย่างอารมณ์ดี พอท้องอิ่มก็ต่างออกไปจริงๆ อารมณ์ดีขึ้นเป็นกอง!
"โย่ว หัวจื่อ มีเรื่องอะไรดีๆ ถึงได้หน้าบานขนาดนี้วะ" อิ่นต้าเฉวียนเห็นเพื่อนเดินตัวปลิวท่าทางน่าหมั่นไส้ก็อดทักไม่ได้ "ทำไมไม่เห็นหน้าตั้งแต่เช้า หายหัวไปไหนมา"
พูดไปก็แปลก อิ่นต้าเฉวียนนอนหอพักเดียวกับหลินจื่อหัว แต่เช้าตรู่หมอนี่กลับหายตัวไปเฉยเลย พอโผล่กลับมาอีกทีก็ทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง เห็นแล้วคันไม้คันมือชะมัด!
"ฮิฮิ~ นายรู้ไหมว่าเมื่อกี้ฉันไปทำอะไรมา" หลินจื่อหัวคำนวณเวลากลับมาได้พอดิบพอดี เพราะยังเช้าอยู่ แถมเส้นทางจากเขตทหารเข้าเมืองปกติก็ไม่มีรถชาวบ้านวิ่งผ่าน ยิ่งเป็นช่วงเช้าตรู่แบบนี้ยิ่งโล่ง