กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 ภรรยาตัวน้อยช่างบอบบางเสียจริง
รถไฟในยุคนี้วิ่งไม่เร็วเท่าไหร่ นั่งจากที่นี่กว่าจะไปถึงก็คงราวๆ ช่วงพลบค่ำ
ในมือของเย่มู่ชีหิ้วถุงของกินใบใหญ่ มีทั้งของที่เซี่ยอิงเตรียมไว้ให้ และเมล็ดแตงโมกับผลไม้ที่เธอแอบหยิบออกมาจากมิติ นั่งรถไฟนานเป็นวันแบบนี้ ถ้าไม่หาอะไรกินแก้เบื่อคงเฉาตายพอดี
รถไฟรุ่นเก่าสภาพค่อนข้างเรียบง่าย ที่นั่งเป็นเบาะแข็งจริงๆ ไม่มีความนุ่มยืดหยุ่น มีแค่หนังเทียมธรรมดาหุ้มไว้บางๆ เท่านั้น
เย่มู่ชีเพิ่งเคยขึ้นรถไฟโบราณแบบนี้เป็นครั้งแรก เธอมองสำรวจไปรอบๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น หน้าต่างรถไฟยังเป็นแบบเลื่อนขึ้นลงได้ แม้จะเปิดได้ไม่กว้างนักก็ตาม