กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 ครัวนี้เธอเป็นคนเผาเอง ลืมไปแล้วเหรอ?
“พอแล้วมั้ง ผักพวกนี้พอให้พวกเราสามคนกินแล้ว” หรงจิ่งเฉินก้มมองถุงกับข้าวในมือตัวเองแล้วเอ่ยขึ้น
“นั่นสินะ...” เย่มู่ชีก้มมองตาม ก็ซื้อมาเยอะจริงๆ นั่นแหละ
“งั้นกลับบ้านกันเถอะ!”
เธอยิ้มให้หรงจิ่งเฉิน แล้วเอื้อมมือจะไปช่วยถือถุงกับข้าวในมือเขา
“ไม่ต้อง ผมถือเอง” หรงจิ่งเฉินเบี่ยงตัวหลบมือเธอ ไม่ยอมให้เย่มู่ชีถือ
หมอนี่คงไม่ได้คิดว่าฉันจะฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งเขาหรอกนะ?
เย่มู่ชีบ่นอุบในใจ ก็แค่วันก่อนตอนรับของฝากมือเผลอไปโดนมือเขานิดเดียวเอง ไม่เห็นต้องระแวงกันขนาดนี้เลยมั้ง?