กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 มีมิติซูเปอร์มาร์เก็ตอยู่ในมือ จะกลัวอะไรอีกล่ะ?
เย่มู่ชีเดินตามเซี่ยอิงมายังอาคารหอพักพนักงาน ตัวอาคารสูงห้าชั้น มีสี่ทางขึ้น รวมทั้งหมดจุคนได้เพียงสี่สิบครอบครัว ดูจากแสงไฟแล้วเหมือนจะยังเข้าอยู่กันไม่เต็ม
หากเทียบกับยุคปัจจุบัน สภาพความเป็นอยู่ที่นี่คงไม่ถือว่าดีนัก แต่ในยุคนี้ หอพักพนักงานแบบนี้จัดว่ายอดเยี่ยมมาก คนทั่วไปไม่มีสิทธิ์ได้อยู่ด้วยซ้ำ
ที่สำคัญคือสภาพแวดล้อมดีมาก รอบด้านปลูกต้นไม้เขียวชอุ่ม แถมคนอาศัยอยู่ไม่พลุกพล่าน จึงเงียบสงบน่าอยู่
“กลับมาแล้วเหรอ?” ทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู เย่เจิ้งเฟิงผู้เป็นพ่อก็รีบเดินออกมาต้อนรับ