เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 100 คู่มือเอาตัวรอดในฤดูหนาวไม่มีที่สิ้นสุด
ภาพในห้องถ่ายทอดสดดูเหมือนจะค้างไป
“แผนการขยายโครงการ 60 ล้าน” ที่กู้ส่านเพิ่งโยนออกมานั้น เปรียบเสมือนก้อนหินยักษ์ที่ทุ่มลงไปในสระน้ำลึก แต่กลับไม่ทำให้เกิดระลอกคลื่นอย่างที่คาดไว้ คอมเมนต์วิ่งที่ปกติจะรีเฟรชหลายพันข้อความต่อวินาที ในวินาทีนี้กลับเกิดการขาดช่วงอย่างประหลาด บนหน้าจอมีเพียงเครื่องหมาย “?” ลอยผ่านไปประปราย ราวกับว่าการเชื่อมต่อเครือข่ายถูกตัดขาด
ภายในห้องพักสำเร็จรูป มีเพียงเสียงหึ่ง ๆ ของพัดลมคอมพิวเตอร์เท่านั้น
ซูเสี่ยวเสี่ยวกำตารางงบประมาณที่เพิ่งพิมพ์ออกมาไว้ในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เธอจ้องมองใบหน้าด้านข้างของกู้ส่าน ลำคอขยับเล็กน้อยแต่ไม่กล้าส่งเสียงออกมา
กู้ส่านไม่ได้รีบร้อนที่จะพูด
เขาหยิบน้ำเปล่าบนโต๊ะขึ้นมาจิบหนึ่งคำ สายตากวาดผ่านกล้องถ่ายทอดสดอย่างสงบนิ่ง ราวกับว่าเขามองทะลุเลนส์สีดำนั้นไปเห็นใบหน้าที่ตกตะลึงนับล้านคู่หลังหน้าจอ
【กลัวแล้วเหรอ?】
【นี่ก็เป็นเรื่องปกติ ก่อนหน้านี้พวกเขาแค่คิดว่านี่เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่มีองค์ประกอบของวันสิ้นโลก ดูเพื่อความสนุก กดส่งจรวดให้ เหมือนกับการดูคนเอาตัวรอดในป่า】