กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 เรียกนี่ว่าจ่ายเงิน? นี่คือการซื้อใจคน!
บ่ายสองโมงสี่สิบห้านาที
อู่ต่อเรือแห่งที่สามเมืองปินไห่ อู่เรือแห้งหมายเลขสี่
แสงแดดหลังฝนตกไม่ได้ให้ความอบอุ่นเท่าไรนัก กลับกันมันทำให้เกิดไอระเหยจากน้ำที่ขังอยู่บนพื้น อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่อง กลิ่นสนิม และกลิ่นเค็มของน้ำทะเล
รถบรรทุกหนักหลายคันที่ติดป้ายทะเบียน “วัสดุก่อสร้างหงต๋า” กำลังต่อแถวขับเข้าสู่เขตท่าเรืออย่างช้า ๆ
ล้อรถบดขยี้ผ่านแอ่งน้ำ กระเซ็นหยดโคลนขุ่นมัวออกมา
กู้ส่านยืนอยู่บนทางเดินเชื่อมที่อยู่สูง มองลงมายังท่าเรือทั้งหมด
ซูเสี่ยวเสี่ยวถือไม้กันสั่นคอยหลบหลีกเชือกผูกเรือบนพื้นอย่างระมัดระวังขณะเดินตามหลังเขาไป
สายตาของกู้ส่านหยุดอยู่ที่จุดตรวจ