กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 7 เรือสำราญ? ไม่ มันคือโลงศพกลางทะเล
รอยยิ้มบนใบหน้าของหวังฮ่าวแข็งค้างไปโดยสมบูรณ์ มือที่ถือโบรชัวร์ของเขาค้างอยู่กลางอากาศ จะเดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยหลังก็ไม่ถูก เขามองกู้ส่านสลับกับคอมเมนต์วิ่งที่ไหลผ่านหน้าจอโทรศัพท์ของกู้ส่าน สมองของเขาเกิดอาการชะงักไปชั่วขณะ
【ยืมเงินหนึ่งล้าน? ไอ้เด็กนี่บ้าหนักกว่าเดิมอีกเหรอ? มันคิดจะทำอะไรกันแน่? แสดงละคร? ก็ไม่เห็นต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้เลย!】
อันที่จริงกู้ส่านไม่ได้หวังว่าจะยืมเงินจากหวังฮ่าวได้จริงๆ “จิ้งจอกเฒ่า” ผู้ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนจนเรียบเนียนคนนี้ มีความเป็นจริงยิ่งกว่าบรรดาศาสตราจารย์หรือเพื่อนร่วมชั้นในหอคอยงาช้างในมหาวิทยาลัยเสียอีก การยืมเงินจากเขา โอกาสสำเร็จนั้นแทบจะเป็นศูนย์