กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังปฏิบัติการจบลง ลู่เหยียนถือกระเป๋าแพทย์เดินมาหาทหารทีมรบพิเศษคนหนึ่ง สีหน้าไม่ค่อยดีนัก
เธอจัดการแผลให้ทหารคนนี้พลางถามไปพลาง
“ลองเล่าให้หัวหน้าพวกนายฟังสิว่าแผลนี้ได้มาอย่างไร”
ได้มาอย่างไรน่ะหรือ
ได้มาจากการยืนเหม่อ
ตอนนั้นเขาจัดการศัตรูคนหนึ่งเพิ่งเสร็จ ก็ถูกศัตรูที่โผล่ขึ้นมาข้างลำตัวด้านหน้าแทงจนบาดเจ็บ
ลู่เหยียนมองเห็นชัดเจน ตอนนั้นเขามีโอกาสตอบสนองเต็มที่ แต่คนผู้นี้กลับยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นราวกับโง่เง่า
เวลาไม่นาน แค่สองวินาทีเท่านั้น แต่ก็เพราะสองวินาทีนี้เองที่เปิดโอกาสให้ศัตรูทำร้ายเขาได้
“สรุปมันเกิดอะไรขึ้น” ป๋ออวิ๋นถิงย่อมไม่รู้สถานการณ์เฉพาะตอนนั้น จึงถามขึ้น