กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสี่ยวเทารีบเชิดหน้าอย่างถือดี “ก็แน่นอนสิครับ คุณปู่เจิ้งไม่เพียงสอนผมอ่านออกเขียนได้ แต่ยังมอบปืนพกที่ทำจากปลอกกระสุนปืนให้ผมด้วยนะ ดูสิ!”
ตามด้วยเสี่ยวเทาที่หมุนมือซึ่งไขว้ไว้ข้างหลังมาไว้ตรงหน้า เห็นปืนพกกระบอกเล็กที่ประกอบขึ้นจากปลอกกระสุนปืนอยู่ในมือเขา เพียงแต่ปืนพกค่อนข้างหนัก ตอนที่เสี่ยวเทาถือปากกระบอกปืนจึงชี้ลงพื้น
ป๋ออวิ๋นถิงเห็นดังนั้นก็ยิ้มบาง “เสี่ยวเทาชอบมากเลยเหรอ?”
เสี่ยวเทาพยักหน้า “ชอบครับ!”
เขาชอบมากจริง ๆ โดยเฉพาะเวลาที่เขาอยู่ในเขตทหารแล้วเห็นเหล่าทหารถือปืนซ้อมยิง เขารู้สึกอิจฉามาก
แต่ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขากลับย่นยู่เข้าหากันอย่างรวดเร็ว “เพียงแต่ปืนกระบอกนี้หนักไปหน่อยครับ”