กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่หนู มาดูสิว่าที่นี่กว้างพอไหม” ผู้เฒ่าเหลียวถาม
ลู่เหยียนกวาดสายตามองไปรอบ ๆ โรงเก็บของ รู้สึกว่าพอใช้ได้ จึงพยักหน้า
อันที่จริงที่นี่ก็พอแค่สำหรับวางหนังสือและเอกสารพวกนั้นที่เธอเก็บสะสมมา ส่วนพวกอาวุธและอุปกรณ์ในห้องทดลองที่เธอเก็บมาจากโลกเดิมนั้น เธอไม่ได้คิดจะเอาออกมาอยู่แล้ว
เพราะอย่างไรของพวกนั้นก็ล้ำสมัยเกินไปจริง ๆ ต่อให้เอาออกมา คนในยุคนี้ก็ดูไม่เข้าใจ
ยิ่งไปกว่านั้น อาวุธล้ำสมัยพวกนั้นอันตรายเกินไปจริง ๆ เธอค่อย ๆ เป็นค่อย ๆ ไปดีกว่า
“ผู้เฒ่าเหลียว ถ้างั้นให้พวกเขายืนชิดไปทางประตูหน่อยเถอะค่ะ ฉันกลัวว่าเดี๋ยวจะไปเบียดพวกเขาเข้า” ลู่เหยียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยี
คนอื่น ๆ : เบียดเหรอ ที่กว้างขนาดนี้ทำไมถึงจะโดนเบียดได้