กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เมีย พรุ่งนี้วันหยุดสุดสัปดาห์ เธอได้พักไหม”
หลังจากออกกำลังกายกันไปหนึ่งรอบ ป๋ออวิ๋นถิงกอดเมียไว้ พลางหลับตาลงครึ่งหนึ่งแล้วเอ่ยถาม
“อือ เป็นอะไรไป” ลู่เหยียนตอนนี้เหนื่อยจนใกล้จะหลับแล้ว เอ่ยด้วยเสียงแหบแห้งเล็กน้อย
พอเสียงนั้นดังออกมา แววตาของป๋ออวิ๋นถิงก็มีแสงลึก ๆ วาบผ่าน ริมฝีปากที่ดูดียกขึ้นเล็กน้อย ชั่วขณะถัดมา มือที่เดิมวางเบา ๆ อยู่บนเอวเมียก็ออกแรงขึ้นนิดหนึ่ง ร่างทั้งร่างของลู่เหยียนก็ถูกกดลงอีกครั้ง
“อือ~”
“เมีย······”
กว่าลู่เหยียนจะลืมตาอีกครั้งก็สายมากแล้ว แสงแดดจ้าแปลบจากนอกหน้าต่างส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาทำให้ทั้งห้องสว่างโล่ง
“หึ ผู้ชายตัวเหม็น ซี๊ด~”