กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซุนเสี่ยวหยางลุกขึ้นจากพื้นทันที มือทั้งสองกำเป็นหมัดแน่น พลางพูดเสียงดัง “ผู้อำนวยการโรงงาน ผมจะแจ้งเบาะแส!”
ผู้อำนวยการโรงงานเหยารีบยกมือห้าม “อย่าดังขนาดนั้น ผมได้ยิน”
ให้ตายเถอะ เสียงดังขนาดนี้ จะให้คนทั้งตึกได้ยินกันหมดหรือไง?
ซุนเสี่ยวหยางได้ยินคำพูดของผู้อำนวยการโรงงานก็รู้ตัวว่าตัวเองเมื่อครู่มีอารมณ์วูบวาบไปหน่อย บนใบหน้าที่เมื่อสักครู่ยังซีดเผือดก็ปรากฏริ้วแดงสองก้อนขึ้นมาทันที
“ผมยอมรับว่าผมถูกคำหวานลวงจนมืดมน ถูกคนใช้ประโยชน์ทำให้ทำผิดครั้งใหญ่ แต่ผมก็เป็นลูกผู้ชายตัวจริง ผิดก็ยอมรับโทษ แต่ว่าความรับผิดชอบนี้ไม่ใช่ของผมคนเดียว”