กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พลันเห็นเทาเทากลับตัวกระโดดลงจากเตียง ยืนอยู่บนพื้นแล้วขย้อนอย่างไม่เกรงใจอยู่หลายครั้ง ถึงได้สงบสติอารมณ์จากความสะอิดสะเอียนที่เพิ่งได้รับเมื่อครู่ลงได้
เทาเทา : เจ้านาย ฉันคลื่นไส้จนทนไม่ไหวแล้ว บุญกุศลที่ได้ครั้งนี้ฉันไม่แบ่งให้นายแล้วนะ!
ลู่เหยียน : เหอะ หน้าตาก็อัปลักษณ์ แต่คิดฝันซะสวยหรู ในมิติของฉันยังขาดวิลลาอยู่อีกหลังหนึ่งนะ
หลังจากนั้นมันก็ส่งค้อนวงใหญ่ใส่ลู่เหยียนเจ้านายแสนดีของมันไปทีหนึ่งตรง ๆ
“พรืด ไม่สิ ลู่เหยียน เจ้าหมาน้อยบ้านเธอเมื่อกี้กลอกตาใส่เธอใช่ไหมเนี่ย” หลิวเหมิ่งกลั้นไม่อยู่จึงหัวเราะพรวดออกมา
“อืม ฉันก็เห็นเหมือนกัน ฉันตัดสินใจแล้วว่าเสร็จธุระจะไปหาเมียให้มันสักตัว” ลู่เหยียนมองเทาเทาด้วยสายตาเย็นเยียบพลางเอ่ยขึ้น