กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ร้องไห้ไปมีประโยชน์อะไรกัน รีบ ๆ พูดมาสิ”
ถังเจิ้นกั๋วเห็นท่าทางอึกอักลีลาของหลี่เสี่ยวฟาง ก็ยิ่งหงุดหงิดในใจ “ฉันเห็นเธอไม่ซื่อสัตย์แบบนี้ ไปห้องสอบสวนเลยดีกว่า ส่งเธอให้เพื่อนร่วมงานที่สอบสวนโดยเฉพาะจัดการเสียเลย”
พูดจบเขาก็จะคว้าแขนข้างหนึ่งของหลี่เสี่ยวฟางลากออกไปนอกประตู หลี่เสี่ยวฟางตกใจจนไม่มีเวลาสนใจเอามือปิดหน้าแล้ว
“หลี่เชี่ยนเป็นคนบอก ระหว่างที่ฉันไปเฝ้าดูเป้าหมายตามเส้นทาง ฉันบังเอิญเจอหลี่เชี่ยนที่กำลังกลับบ้าน เธอเป็นคนบอกฉัน เธอยังพูดอีกว่า······”
“พูดอะไรกันอีก”