กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอหลิวเหมิ่งพูดจบ ก็ได้ยินเสียงปืนดัง “ปัง” ขึ้นหนึ่งนัด
แต่หลังจากยิงนัดแรกออกไป มือที่ลู่เหยียนใช้ถือปืนก็เบี่ยงไปด้านข้างเพราะแรงสะท้อนถอยหลัง
“โอ๊ะ แรงดีจริง ๆ!”
คราวนี้ลู่เหยียนเปลี่ยนมาถือปืนด้วยสองมือ “ปัง! ปัง! ปัง……”
ตอนนี้คนอื่น ๆ ต่างยืนอยู่ข้างหลังลู่เหยียนหมดแล้ว พวกเขาหรี่ตามองแผ่นเป้าที่อยู่ไกลออกไป
“ดูท่าฝีมือปืนของแม่หนูคนนี้ไม่เลวนะ!” โหวเจียเซิงพูดพร้อมยิ้ม
พวกเขาได้ยินสิ่งที่หลิวเหมิ่งกับลู่เหยียนพูดกันแล้ว
“ไม่คิดเลยว่าแม่หนูคนนี้จะไม่กลัวตอนจับปืนครั้งแรก แถมยังยิงได้เด็ดขาดอีก ไม่ธรรมดาจริง ๆ!” ฉีฮุยพูดพลางลูบคางตัวเอง