กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่ชงมองอาจารย์ที่พาเขามาหลายปีคนนี้ในความมืด ในใจก็เกิดแรงผลักดันบางอย่าง อยากเล่าเรื่องทั้งหมดให้อาจารย์ฟัง แต่เขาทำไม่ได้
เรื่องนี้ใหญ่เกินไป เขาจะลากอาจารย์มาเดือดร้อนด้วยไม่ได้
ดังนั้นเขาจึงกดความโกรธในใจลงไป ยิ้มแล้วส่ายหน้า “เฮ่อ ดูคุณพูดเข้า เป็นไปได้ยังไง ฉันยังไม่เคยเจอเขาเลย”
ซุนเป่ากั๋วรู้สึกว่าความหนาวเย็นเมื่อครู่ที่เกือบจะก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างนั้นหายวับไปอย่างไร้ร่องรอยชั่วพริบตา
เขามองตาลูกศิษย์อย่างสงสัย เขารู้ว่าต้องมีอะไรแน่ ๆ ในเรื่องนี้ ในเมื่อเด็กไม่ยอมพูด เขาก็ไม่บังคับ เขาเป็นแค่คนธรรมดา ครอบครัวไม่มีเบื้องหลังอะไร