กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ อย่างที่คิดไว้เลย!
“ให้เทาเทาพาพวกเรากลับไปก่อน แล้วค่อยกลับมา ช่วงนี้ก็ให้มันอยู่กับแก” ลู่เหยียนพูด จากนั้นหันไปมองเทาเทา “แกน่าจะรู้ว่าต้องทำยังไงนะ? ถ้าฉันไม่ดี แกก็อย่าหวังว่าจะได้สบาย”
มันถึงกับพูดไม่ออกเลย!
มันยังไม่ได้พูดอะไรกันเลยสักคำนี่นา!
หลังจากทั้งสามคนพูดกันจนครบแล้ว เทาเทาก็พาสองสามีภรรยาลู่เหยียนหายวับไปในความมืดของยามค่ำคืน
ส่วนลู่ชงก็เคาะประตูใหญ่บ้านหลังน้อยตระกูลป๋อจนมีคนมาเปิดให้
จากจิงตูไปมณฑลเหลียวใกล้กว่าไปเกาะกลางทะเลมาก แค่ไม่กี่นาทีสองสามีภรรยาก็ยืนอยู่ในบ้านของตัวเองแล้ว