เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้อำนวยการจ้าวยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองต้องหาทางหลุดพ้นจากเรื่องในวันนี้ให้ได้ จึงเดินมาที่หน้าประตูห้องประชุม ทันทีที่เปิดประตูออกก็เห็นทหารน้อยนายหนึ่งกำลังมองดูเขาอย่างไร้อารมณ์
เมื่อผู้อำนวยการจ้าวเห็นท่าทางแบบนี้ ในใจก็รู้สึกหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่เขายังคงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย “สหายท่านนี้ ฉันอยากจะขอคุยกับผู้บัญชาการกองพลเหลียวของพวกคุณสักหน่อย คุณช่วยรายงานให้ฉันสักคำได้ไหม”
ทหารน้อยนายนั้นกวาดสายตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นว่าท่าทีของอีกฝ่ายยังพอใช้ได้ จึงทิ้งคำพูดไว้ประโยคหนึ่งว่า “รอเดี๋ยว” แล้วหันหลังเดินจากไป
อย่างไรเสียผู้บัญชาการกองพลเหลียวของพวกเขาก็กำชับไว้อย่างชัดเจนก่อนจะไปแล้วว่า ถ้าคนแซ่จ้าวคนนี้มาหาก็ให้ไปบอกเขาสักคำ