กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนี้ใบหน้าของโจวฉางเซิ่งดำสนิทไปหมดแล้ว ในใจแอบด่าพวกคนบ้าเหล่านี้ว่าเป็นฝูงหมาบ้าที่เจอใครก็กัดไม่เลือก เขาจึงส่งสายตาให้กับนายทหารรักษาความปลอดภัยที่อยู่ด้านนอก นายทหารคนนั้นพยักหน้าเบา ๆ แล้วแทรกตัวออกจากกลุ่มคนอย่างไร้เสียง ก่อนวิ่งตรงไปยังทิศทางของเขตทหาร
พอโจวฉางเซิ่งเพิ่งเดินเข้าลานบ้าน ป๋ออวิ๋นถิงก็เลี่ยงมาอยู่ข้างเมียของตัวเอง มองซ้ายมองขวา ราวกับกลัวว่าเมียจะถูกราวนั้นรังแก
“เมีย ไม่เป็นอะไรใช่ไหม พวกมันไม่ได้แตะเนื้อต้องตัวเธอใช่ไหม”