กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฟู่ว~ ลูกชายเราต่อไปคงจะมีปัญหาถามเยอะขึ้นเรื่อย ๆ แน่ หึ ๆ เมีย คุณต้องตั้งใจเรียนให้ดี แล้วรับหน้าที่ธงนำในการสั่งสอนลูกชายที่เป็นเด็กอัจฉริยะในอนาคตคนนี้ต่อจากผมนะ!”
ป๋ออวิ๋นถิงโยนลูกชายไปไว้ที่ตำแหน่งชิดผนังด้านในเตียงอย่างรังเกียจเต็มทน แล้วทิ้งตัวลงนอนตรงกลางระหว่างเมียกับลูกชายดื้อ ๆ โดยอ้างเหตุผลสวยหรูว่า: ลูกชายก็เป็นผู้ชายเหมือนกัน
ทำให้ลู่เหยียนที่ได้ยินคำพูดเอาแต่ใจและไร้เดียงสานี้แล้ว ถึงกับกลอกตาใส่
เด็กสามขวบกว่าที่ยังไม่ถึงสี่ขวบ จะเป็น “ผู้ชาย” ได้ยังไงกัน?