กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เธอเป็นแค่ครอบครัวทหาร กว่าจะรับเข้าบรรจุเป็นทหาร แล้วย้ายมาฝ่ายรักษาความปลอดภัย นายคิดบ้างไหมว่าต้องใช้เวลานานเท่าไหร่ อีกอย่าง ถึงจะสำเร็จจริง ทางตระกูลป๋อจะยอมทนดูให้ลูกชายกับลูกสะใภ้ต้องแยกกันอยู่คนละพื้นที่ตาปริบ ๆ หรือไง”
หวังจื้อเจียนมองเลขานุการตรงหน้าที่เอาแต่เสนอความคิดแย่ ๆ ให้ตัวเองอย่างหงุดหงิดพลางเอ่ยขึ้น
หวังจื้อเจียนไม่อยากพูดถึงปัญหานี้อีก คิดแล้วก็รู้สึกอึดอัดใจ ลูกน้องใต้บังคับบัญชาช่างไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย ครั้งนี้ถูกเด็กสาวคนหนึ่งแย่งผลงานชิ้นโบแดงไป ช่างเสียหน้าสิ้นดี
“จริงสิ เรื่องที่ให้ไปสืบร่องรอยของจ้าวฉิงเมื่อคืน นายสืบได้ความหรือยัง”