กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้เฒ่าจ้าวมองความเย็นเยียบในดวงตาของลู่เหยียน พลันรู้สึกว่าก้าวของวันนี้พลาดแล้ว และพลาดอย่างมหันต์
เพียงประมาทไปครั้งเดียว ก็อาจลากทั้งตระกูลจ้าวเข้าไปด้วยกันหมด
น่าเสียดายที่การเสียใจภายหลังนั้นสายเกินไปแล้ว
“หึ ๆ เป็นไปไม่ได้ยังไงกัน แล้วก็อีกอย่าง คุณไม่เพียงแต่โทษพวกเราไม่ได้ พรุ่งนี้อาจถึงกับต้องขอบคุณพวกเราเสียด้วยซ้ำ”
“เด็กสาว คำพูดพูดพล่อย ๆ ไม่ได้นะ พูดผิดขึ้นมาคนตายได้เลย!” ผู้เฒ่าจ้าวเอ่ยเสียงหนัก
ลู่เหยียนไม่กลัวเขาเลยสักนิด เธอก้าวขึ้นไปหนึ่งก้าว ชะโงกเข้าใกล้ผู้เฒ่าจ้าว แล้วเอ่ยเสียงเบา