เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เหยียนนั่งอยู่ในรถจี๊ป สองตายังคงปิดสนิท ป๋ออวิ๋นถิงหันหน้ามามองแวบหนึ่ง
“เมีย เธอเหนื่อยหรือเปล่า ไม่อย่างนั้น……”
เขายังพูดไม่ทันจบประโยค ก็เห็นเมียลืมตาทั้งสองข้างขึ้นแล้ว อีกทั้งดูไปแล้วเหนื่อยล้าอะไรกัน ตรงกันข้ามกลับเป็นประกายระยิบระยับอยู่ภายในรถอันมืดมิดคันนี้
“ไม่เหนื่อย พวกนายไม่รู้สึกเหรอว่าการกระทำของพวกเราตอนนี้ มันเหมือนกับการแอบย่องไปตามล่าสมบัติในคืนเดือนมืดลมแรงน่ะ?”
“หึ ๆ จริงด้วยแฮะ น้องสาวเธอพูดแบบนี้ ฉันก็รู้สึกว่าน่าสนุกดีเหมือนกันจริง ๆ” ลู่ชงเอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้นเช่นกัน
ป๋ออวิ๋นถิงเบะปาก คิดในใจว่า สองพี่น้องคู่นี้เป็นพี่น้องแท้ ๆ กันจริง ๆ เลย ความชอบยังเหมือนกันเป๊ะ
“พี่ พวกเราต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะไปถึงเนี่ย ฉันชักจะรอไม่ไหวแล้วนะ!”