กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาละ พวกเธอกินกันไปเรื่อย ๆ ฉันต้องไปกองทัพหน่อย เที่ยงวันอาจกลับมาไม่ได้”
ป๋อเซี่ยวหลินจัดการน้ำเต้าหู้ในชามของตัวเองจนหมดแล้วลุกขึ้นยืนกล่าว
ลู่เหยียนเห็นพ่อสามีกำลังจะไป รีบใช้เท้าเตะน่องป๋ออวิ๋นถิงใต้โต๊ะหนึ่งที
ป๋ออวิ๋นถิงก็นึกขึ้นได้ถึงเรื่องที่เมียบอกว่ามีเรื่องจะหาพ่อสามี รีบกล่าวว่า “พ่อ ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณ เราไปห้องหนังสือกันหน่อยเถอะ เร็วมาก”
ป๋อเซี่ยวหลินมองลูกชายคนเล็กอย่างแปลกใจเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมมีเรื่องแล้วไม่บอกตั้งแต่แรก
แต่พอเห็นลูกสะใภ้ลุกขึ้นตามมาด้วย ก็รู้ได้ว่าคงเป็นลูกสะใภ้ที่มีเรื่อง
จากนั้นทั้งสามคนก็พากันเข้าไปในห้องหนังสือบนชั้นสอง