กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เทาเทาได้ยินเจ้านายพึมพำอยู่ตรงนั้น จึงถอนหายใจ “เจ้านาย คุณแน่ใจหรือว่าคนอยู่ที่นี่ ฉันไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายของผู้หญิงคนนั้นเลยนะ”
“หืม? เธอมีความสามารถแบบนี้ด้วยหรือ”
ลู่เหยียนประหลาดใจ “เธอไม่ใช่หมาสักหน่อย ยังได้กลิ่นคนคนนั้นอีกหรือ”
พอพูดแบบนี้ออกมา เทาเทาก็ไม่ยอมขึ้นมาทันที
“ไม่ใช่สิ เจ้านาย คุณอย่าเอามาเปรียบฉันกับหมาเลยได้ไหม สายเลือดของฉันสูงส่งกว่าหมามากนักนะ ฉันเป็นสัตว์ร้ายโบราณได้เพราะพลังอำนาจแข็งแกร่งและความสามารถเหนือชั้นไงล่ะ”
“อีกอย่าง เจ้าหมาน้อยนั่นเก่งแค่ไหนมันบินได้หรือไง ต่อให้มันเก่งกว่านี้ มันกินเก่งเท่าฉันได้หรือ”