กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ป๋ออวิ๋นถิงขมวดคิ้ว ความคิดในสมองหมุนวนเร็วเหมือนฟ้าแลบ เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าการปล่อยคนอันตรายแบบนี้ออกไปมันไม่ปลอดภัยเอาเสียเลย
ดังนั้นเขาจึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า
“ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาล่ะ ถ้าเกิดมีคนตั้งใจเล่นงานคุณหรือสองตระกูลของเรา นี่ก็จะเป็นเหตุผลที่พวกเขาลงมือ ถึงสุดท้ายจะไม่มีหลักฐาน แต่ระหว่างนั้นถ้าพวกเขาเล่นตุกติกกับเรา เราก็อธิบายไม่ชัดได้”
“ไม่ทันแล้ว กลับไปค่อยพูดกัน อีกเรื่อง บอกไปว่าชายสองคนนี้อาจเป็นสายลับศัตรู”
เสียงของลู่เหยียนยังไม่ทันขาดคำ ชายหลายคนก็พุ่งเข้ามาจากนอกประตู คนพวกนี้ล้วนเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายกิจการประจำฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาล