กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไปเลย มีอะไรกันเราค่อย ๆ พูดกัน”
ระหว่างทางเมื่อสักครู่ เขาได้ฟังน้องชายเล่าเรื่องตอนเช้าแล้ว รู้ว่าพอกลับบ้านไปแม่ต้องปราณชีวิตแน่ แต่ไม่คิดว่าแม่จะตื่นเต้นถึงเพียงนี้
ก็เพราะน้องชายตีกรอบเตือนเขาไว้ก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้น เขาคงคิดว่าตัวเองอายุสามสิบกว่าปีแล้วยังต้องโดนตีอีกสักยก
“ลูกชาย เรื่องนี้ลูกจะใจอ่อนไม่ได้เด็ดขาด การหย่านี้เราต้องหย่าให้ได้ บ้านเราภูมิหลังดีบริสุทธิ์ จะเก็บจางเฉียวเฉียวตัวก่อหายนะไว้ในบ้านไม่ได้”
“นี่มันทำให้หน้าตระกูลป๋อแก่ ๆ ของเราเสียหมดแล้ว อวิ๋นเฟย ตอนนี้บอกแม่มาให้ชัด ๆ เถอะ ลูกวางแผนไว้อย่างไร”