กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่เหยียนก้าวเดียวก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าจ้าวฉิง สำหรับผู้หญิงที่ไม่มีสมองแบบนี้ ถือว่าจัดการได้ง่ายที่สุด
เธอยิ้มให้จ้าวฉิงเล็กน้อย แต่รอยยิ้มนั้นกลับไม่ถึงดวงตา
“ไม่คิดว่าพี่สาวจ้าวจะเป็นคนใจบุญใหญ่ถึงขนาดนี้ อุส่าห์ออกมายืนหยัดพูดแทนความยุติธรรมให้ครอบครัวพ่อแม่บุญธรรมของฉัน ทำให้ฉันต้องมองพี่จ้าวใหม่เลยจริง ๆ!”
ลู่ชง······
ป๋ออวิ๋นถิง······
ทุกคน: ทำไมพวกเขารู้สึกว่าคำพูดของแม่หนูสาวคนนี้ฟังดูไม่ค่อยเข้าท่าเลยนะ?
“ฮึ ฉันไม่เหมือนเธอนะ ครอบครัวนั้นอุตส่าห์ลำบากตรากตรำเลี้ยงเธอจนโต ไม่คิดว่าจะเลี้ยงออกมาตัวเป็นคนอกตัญญู พอหาทางออกให้ตัวเองได้ ก็หันหลังส่งครอบครัวที่น่าสงสารนั้นไปสู่ทางตาย”