กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต้องวุ่นวายอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง อุณหภูมิร่างกายของเสี่ยวเทาถึงค่อย ๆ ลดลงมา
“เรียบร้อยแล้ว รอเถอะ”
หยางส่วงพ่นลมหายใจออกมายาว ๆ ก่อนจะโยนผ้าขนหนูในมือลงในกะละมังน้ำ แล้วทิ้งตัวนั่งลงข้างเตียง
ป๋ออวิ๋นถิงหยิบกะละมังน้ำและผ้าขนหนูไปที่ห้องน้ำ จัดการทำความสะอาดจนเรียบร้อยแล้วค่อยกลับมานั่งรอเป็นเพื่อนเมีย
จนกระทั่งท้องฟ้าเริ่มสว่าง ขนตาของเสี่ยวเทาก็สั่นไหวเล็กน้อย ลูกตาดำใต้เปลือกตาเริ่มมีการเคลื่อนไหว
เพียงแต่ผู้ใหญ่สองคนที่อยู่ข้าง ๆ ต่างอดนอนจนง่วงจนทนไม่ไหวแล้ว ตอนนี้กำลังตาปรือจวนจะหลับ จึงไม่มีใครสังเกตเห็น
“อืม~”