กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กัวอวี้เหมยสังเกตเห็นว่า เด็กที่เมื่อครู่ยังร้องไห้หนักอยู่ในห้อง จู่ ๆ ก็เงียบไป เธอจึงรีบวิ่งโซซัดโซเซกลับเข้าห้อง แต่พอจะก้าวขา ขาของเธอก็ถูกหญิงชรากอดรัดไว้
เหตุการณ์ครั้งนี้มาเร็วเกินไป กัวอวี้เหมยคาดไม่ถึงเลย จึงล้มหน้าคว่ำลงไปเต็มแรง
“อีแพศยาน้อย แกจะหนีไปไหน? แกฆ่าลูกชายฉันตาย แล้วยังจะหนีอีกหรือ” หญิงชรากอดขากัวอวี้เหมยไว้พลางทุบตีอย่างสะเปะสะปะพลางด่าทอไม่หยุด
จนกระทั่งชายสองคนในห้องแบกห่อผ้าขนาดใหญ่ออกมา พร้อมกับกล่องเหล็กหนึ่งใบเดินออกมาจากห้อง หญิงชราจึงยอมปล่อยขากัวอวี้เหมย