กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น่าเสียดายที่ป๋ออวิ๋นถิงไม่แม้แต่จะปรายตามองเธอเลยสักนิด แม้แต่หางตาก็ไม่มีให้ ทำให้เธอรู้สึกพ่ายแพ้อย่างหาที่สุดมิได้และน่าขันสิ้นดี
จนกระทั่งถึงเวลานี้ เธอถึงรู้สึกขึ้นมาอย่างกะทันหันว่าชีวิตอันแสนสั้นของตัวเองช่างไร้ความหมาย ชีวิตของเธอถูกคนบงการมาตั้งแต่ต้นจนจบ ก้าวเดินมุ่งหน้าสู่ความตายทีละก้าว ๆ
เธออยากหัวเราะ หัวเราะเยาะว่าทำไมชีวิตของเธอถึงได้น่าเวทนาขนาดนี้ แต่เธอกลับหัวเราะไม่ออกเลยสักนิด
เธอก็อยากร้องไห้มาก ร้องไห้ให้ตัวเอง แต่กลับพบว่าน้ำตาของเธอไม่มีใครสนใจเลย และยิ่งไม่มีใครมานึกสงสาร
นั่นสินะ ใครจะไปนึกสงสารสายลับศัตรูกันล่ะ!
ที่แท้เธอก็เกิดมาเป็นสายลับศัตรูนี่เอง!