กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จื้อเฉียงเอ๊ย ภาษาต่างประเทศของเธอนี่มันเรียนมายังไงกันแน่ ถึงพ่อของเธอจะเป็นสหายร่วมรบของฉัน แต่ครั้งนี้ฉันช่วยเธอไม่ได้จริง ๆ”
ผู้อำนวยการโรงงานกัวพูดกับหวังจื้อเฉียงเบา ๆ พลางเดินไป
ถ้าหวังจื้อเฉียงทำงานแปลได้ดี นั่นก็เป็นคุณงามความดีครั้งใหญ่ต่อประเทศและอู่ต่อเรือเลยทีเดียว เสียแต่ว่า
พ่อของหวังจื้อเฉียงเป็นสหายร่วมรบของผู้อำนวยการโรงงานกัว เพียงแต่สหายร่วมรบคนนี้เสียชีวิตในการต่อสู้กับสายลับศัตรูครั้งหนึ่ง เหลือไว้เพียงแม่ม่ายกับเด็กกำพร้าสองคน