กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จากนั้น หยางส่วงก็กลับไปที่บ้านในเขตบ้านพักครอบครัวทหารอย่างเงียบ ๆ กับเทาเทาอีกครั้ง คราวนี้ทั้งเขตบ้านพักครอบครัวทหารจึงนับได้ว่าสงบลงอย่างสิ้นเชิง
เธอไม่ผลัดวันประกันพรุ่งอีก ตรงขึ้นเตียงนอนเลย เพราะพรุ่งนี้เช้าตรู่ยังต้องไปดูที่อู่ต่อเรือดาวแดง
เช้าตรู่ของวันถัดมา เพราะที่บ้านหยางส่วงไม่มีจักรยานด้วยตัวเอง เดิมทีเธอคิดจะขอยืมจักรยานด้วยตัวเองของพี่สะใภ้โจว แต่ไม่คิดว่าพี่สะใภ้โจวจะขี่รถออกไปแต่เช้าแล้ว
เธอจึงได้แต่เดินไปอู่ต่อเรือดาวแดง เพียงแต่ระยะทางไม่ใกล้เลยจริง ๆ เมื่อมองดวงอาทิตย์ที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ หยางส่วงได้แต่เร่งฝีเท้า สองขาแทบจะเดินจนเกิดภาพติดตา