กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายหยางส่วง ตอนนี้ก็มืดขนาดนี้แล้ว เธอกลับไปก็อยู่คนเดียว เอาไงไม่ลองอยู่กินข้าวด้วยกันสักมื้อล่ะ เดาว่าพี่หลิวที่บ้านเราคงกลับมาไม่ได้อีกแล้ว”
หยางส่วงคิดดูแล้วก็จริง ด้วยเวลาแบบนี้ถ้าเธอกลับไปก็ต้องทำข้าวทำกับข้าวเองซึ่งยุ่งยากเกินไป กว่าจะได้กินข้าวฟ้าคงมืดสนิทแล้ว
หลังกินข้าวเย็นที่บ้านผู้บัญชาการกองพลหลิวเสร็จ ท่ามกลางสายตาขอบคุณของเจิ้งพ่านเอ๋อร์และสายตาไม่อยากให้จากของหลิวเยี่ยน ในที่สุดหยางส่วงก็กลับถึงบ้านของตัวเอง
ส่วนหลิวเยี่ยนก็เล่าเรื่องที่หยางส่วงพูดกับเธอที่ริมทะเลทั้งหมดให้แม่ของเธอฟัง