กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังจื้อเฉียงเห็นอีกฝ่ายไม่มีอารมณ์จะคุยอะไรกันต่อแล้ว จึงเริ่มลงมือกินข้าวอย่างจริงจัง แต่เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของเขาแตกต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง และเจริญอาหารขึ้นมาก
หลังกินมื้อกลางวันเสร็จ หยางส่วงก็ไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าอีกครั้ง กว่าจะทนรอเวลาไปได้ ก็ขึ้นเรือข้ามฟากกลับไปยังเกาะกลางทะเล
พอลงจากเรือข้ามฟากก็เห็นหวังเจิงรออยู่ที่ท่าเรือแล้ว
“พี่สะใภ้ ทางนี้!” หวังเจิงยิ้มโบกมือให้หยางส่วง เผยฟันขาวสองแถวที่โดดเด่นเป็นพิเศษกลางแสงแดด
“รอนานแล้วสินะ ไปกันเถอะ” หยางส่วงถือหนังสือตั้งหนึ่งกองแล้วนั่งลงที่เบาะหลังของรถออฟโรดโดยตรง