กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพราะป๋ออวิ๋นถิงกับหยางส่วงต่างก็เป็นคนกินจุ เกี๊ยวพวกนี้จึงต้องแบ่งต้มเป็นสองหม้อ
หม้อไฟที่ใช้ฟืนสมัยก่อนก็ใหญ่แต่เดิมอยู่แล้ว หม้อหนึ่งต้มได้อย่างน้อยก็เกี๊ยวหลายสิบลูก สองหม้อรวมกันแล้วช่างเป็นภาพที่ยิ่งใหญ่น่าดูจริง ๆ
เกี๊ยวขาวอวบเต็มกะละมังใหญ่หลายใบถูกยกขึ้นวางบนโต๊ะ ตามด้วยน้ำส้มสายชู ขิงสับ ซอสพริก แล้วปิดท้ายด้วยการแกะกระเทียมหนึ่งหัว
รสชาติแบบนั้น สุดยอดไม่มีที่ติเลย!
“ว้าว ไม่ได้กินเกี๊ยวมานานมากแล้ว แค่มองก็หอมแล้ว”
ป๋ออวิ๋นถิงล้างมือเสร็จแล้วนั่งลงข้างโต๊ะอาหาร สายตาสองข้างกวาดไปมาอยู่บนเกี๊ยวบนโต๊ะ ริมฝีปากขยับดูดปากสองสามที แทบจะน้ำลายไหลอยู่แล้ว