กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แฮะ ๆ ๆ เจ้านาย ฉันช่วยคุณทำงานไม่มีปัญหา แต่เจ้านาย ช่วงนี้ค่าบุญกุศลของเราไม่ขยับเลยนะ? หรือว่าคุณลองคิดหาทางดูหน่อย?”
เทาเทาเบิกดวงตากลมโตดำสนิททั้งสองข้างของมันมองหยางส่วง พยายามทำให้ตัวเองดูน่าสงสารที่สุด
หยางส่วงรู้สึกว่าขนตามตัวเธอจะลุกชันขึ้นมาแล้ว เธอคิดดูสิ แกเป็นสัตว์ร้ายโบราณ ทั้งชีวิตเอาแต่ทำเรื่องชั่ว ถ้าไม่ใช่เพราะแบบนั้นจะได้ชื่อสัตว์ร้ายมาจากไหน?
ยังจะบุญกุศลอีก แกจะเอาบุญกุศลไปทำอะไร? หรือว่าแกยังฝันจะทะยานขึ้นสู่เบื้องบนกลางวันแสก ๆ แล้วย้ายงานไปเป็นสัตว์เทพ?
หยางส่วงกลอกตามองเทาเทา “แกคิดว่าบุญกุศลเป็นปลาในทะเลหรือไง พออยากได้ก็มีขึ้นมา? ถ้าเป็นแบบนั้น ทุกคนก็เป็นเทพกันหมดสิ?”