กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ๊ย นี่ นี่มันดีเกินไปแล้ว!”
จางหลินตื่นเต้นในใจขึ้นมาทันที เขาคว้ามือขวาของหยางส่วงขึ้นลงทันที
“ผู้จัดการจาง งั้นเราตกลงกันแล้วนะ วันนี้ฉันขอเอาตำราไปก่อนหนึ่งเล่ม พอแปลเสร็จแล้วจะเอามาส่งให้คุณ แต่คุณช่วยออกใบรับรองอะไรให้ฉันสักใบได้ไหม”
“ได้ ๆ ๆ ได้ ไม่มีปัญหา รอสักเดียวนะ เออนี่ คุณยังไม่ได้บอกชื่อ ที่อยู่ สถานะและข้อมูลอื่น ๆ ให้ผมเลย ผมจะได้เก็บไว้เป็นหลักฐาน”
เมื่อจางหลินเห็นว่าหน่วยงานที่หยางส่วงเขียนลงบนกระดาษคือเขตบ้านพักครอบครัวทหารของกองทัพที่ห้าสิบสองประจำเกาะ ใบหน้าก็ยิ่งยิ้มจนเหมือนดอกไม้บาน นี่มันครอบครัวทหารนี่นา งั้นก็ยิ่งไม่มีปัญหาใหญ่โตอะไรแล้ว