กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ รอเดี๋ยวนะ ฉันเหมือนจะจำได้ว่าตอนที่ออกจากบ้านมา ฉันพาของบางอย่างติดตัวมาด้วย ถึงจะไม่รู้ว่าของพวกนั้นเป็นของฉันหรือเปล่า แต่ของพวกนี้ถูกพ่อแม่บุญธรรมซ่อนไว้มาตลอด”
หยางส่วงนึกอะไรกันขึ้นมาได้ทันที รีบลุกขึ้นยืน แล้ววิ่งตรงไปยังห้องนอนของพวกเธอบนชั้นสอง
เธอจำได้ว่าตอนที่เก็บกวาดบ้านหยางต้าจู้ เธอพบของอย่างหนึ่งที่ดูเหมือนผ้าห่อตัวทารกอยู่ใต้สุดของตู้ในห้องนอนพวกเขา ข้างในยังมีกุญแจอายุยืนเงินอีกดอกกับกำไลมือเงินสำหรับทารกหนึ่งคู่
ตอนนั้นเธอยังคิดว่าของพวกนี้เป็นของที่พวกเขาเตรียมไว้ให้หยางเหม่ยลี่ แต่พอมาคิดดูตอนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่