กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอหยางส่วงขึ้นมายังเกาะไร้ชื่อแห่งนี้ได้ไม่นาน เธอก็ใช้พลังจิตวิญญาณของตนปกคลุมทั้งเกาะเอาไว้
เกาะเล็กแห่งนี้มีพื้นที่ไม่ใหญ่โตนัก รอบเกาะกว้างไม่เกินสามสิบกิโลเมตร ตรงกลางเกาะมีโขดหินโล้น ๆ อยู่
เรื่องเช่นนี้พบได้ยากมากในเขตภูมิอากาศป่าฝนเขตร้อน แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจยิ่งกว่าคือ อีกฟากหนึ่งของภูเขากลับมีผู้คนอยู่
กระท่อมหลังคามุงใบกล้วยเรียงกันเป็นแถว ๆ รอบ ๆ ใช้เพียงลำต้นไม้ไม่กี่ต้นค้ำหลังคาที่โคลงเคลงเอาไว้ ใต้กระท่อมเหล่านั้นกลับมีคนผอมแห้งเหลือแต่กระดูกและเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งนอนหลับกันอยู่เต็มไปหมด
ด้านนอกกระท่อมมีคนหลายคนยืนเข้าเวรยามอยู่ ในมือของคนเหล่านั้นล้วนมีทวน