กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ป๋ออวิ๋นถิงก็ถูกเสียงนั้นดึงสติกลับมา เมื่อเขามองไปยังเด็กสาวฝั่งตรงข้ามที่ก้มหน้าหดคอหุ้มตัวเองกลับเข้าไปในผ้าห่มแล้ว ก็รู้สึกอีกครั้งว่าคำพูดเมื่อครู่ของตัวเองคงทำร้ายจิตใจเกินไปหรือเปล่า
เฮ้อ ช่างเถอะ ในเมื่อแต่งเมียแล้ว คนที่บ้านและในกองทัพพวกนั้นคงไม่ต้องเป็นห่วงเขาอีก ต่อไปพาไปอยู่ข้างกายก็เลี้ยงเป็นลูกสาวไปแล้วกัน
เลี้ยงเป็นลูกสาวงั้นหรือ?
หยางส่วง: อย่างนั้นจะได้ยังไง? เธอยังคงคิดอยู่เลยว่าจะเอาคนหล่อตรงหน้าเข้าไปกินยังไงดี!
ป๋ออวิ๋นถิงไม่ใช่คนโง่ ย่อมรู้สถานการณ์ของเด็กสาว ดังนั้น……
ป๋ออวิ๋นถิงถอนหายใจในใจ ถึงแม้พื้นเพครอบครัวเขาจะไม่เลว แต่สหายร่วมรบส่วนใหญ่รอบตัวล้วนมาจากชนบท