เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟางฉิงเบ้าตาแดงขึ้นชั่วขณะ แต่ไม่นานก็ฝืนกลืนมันลงไป
เธอยกถ้วยชาขึ้นจิบหนึ่งอึก ท่าทางสงบนิ่ง ราวกับต้องการกลบเกลื่อนความเสียอาการนั้นให้หายไป
“คุณอายุเท่าไร” ฟางฉิงถาม
“ชาติก่อนฉันมีชีวิตถึงสี่สิบเจ็ดปี” หลินหน่วนขยับนั่งตัวตรงบนม้านั่งหิน “ตอนที่เกิดใหม่ ร่างเดิมอายุยี่สิบสอง”
“เกิดใหม่” ฟางฉิงเคี้ยวคำนี้อีกครั้ง “งั้นเธอคือการย้อนกลับไปในอดีตของตัวเองหรือ”
“ไม่ใช่” หลินหน่วนส่ายหน้า “ชาติก่อนฉันจากไปปี 2019 แล้วข้ามไปอยู่ในร่างของคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับฉันเลย”
ฟางฉิงชะงักไปสองวินาที จากนั้นก็หัวเราะ
“งั้นเราก็คล้ายกัน ต่างก็อาศัยร่างคนอื่นมีชีวิตใหม่”
ลู่จิ่งเซินไม่พูดอะไรเลยตลอด แต่สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ฟางฉิงตลอดเวลา ราวกับกำลังประเมินภัยคุกคามที่อาจเกิดขึ้น